Tuesday, March 22, 2011

როლი (რუმი პეტრიწი N#1)

როლი 

დღეს, აქ - ახალგაზრდები მკვდრები არიან !!!მათ შორის მეც მკვდარი ვარ და თქვენც მკითხელო... თქვენც მკვდარი ბრძანდებით. იმიტომ, რომ მე და კიდევ უამრავი ახალგაზრდა და არაახალგაზრდა ცუდად გრძნობს თავს.


ჩვენ კარგად ვხედავთ რა მოუვიდა იმ ადამიანთა უმეტესობას, რომლებიც ჩუმად იჯდნენ ან გააჩუმეს. ისინი ცოცხლები აღარ არიან. უფრო სწორად ცოცხალი გვამები არიან.აქ ვერავინ - ვერ ხედავს, აქ არავის - არ ესმის, აქ არავინ - არ ლაპარაკობს.ვინც ხედავს და ისმენს - ამბობს ვიწრო წრეში. ვინც ვიწრო წრეში ისმენს - კიდევ უფრო ვიწრო წრეში ამბობს და ბოლოს საერთოდ აღარ ისმის ხმა, აღარც ესმით და ვეღარც ხედავენ. ანუ ყალიბდება ადამიანთა ის ნაწილი, რომელსაც პრობლემების "არ ყოფნა" ურჩევნია ვიდრე რაიმე რისკზე წასვლა. "ერთი განიცდის, გრძნობს და თავს იწვავს, მეორე კი დამწვარ ადამიანს უყურებს და მის სიმხურვალეზე თბება."


ზუსტად დღეს არის ის დრო როდესაც ჩვენ უნდა ვჭრიდეთ და ვაგვარებდეთ იმ პრობლემებს, რომელიც აქ, ამ დაწყევლილ ვიღაცეების მიერ შემოღობილ ტერიტორიაზეა. დღეს არის ახალგაზრდობის როლი უმთავრესი "სამოქალაქო საზოგადოებაში", დღეს ანუ ე.შ (შერქმეულ) "მშვიდობიან", "პროგრესირებად", "რევოლუციურ" საქართველოში. დღეს, ამ "დემოკრატიულ" სახელმწიფდოში უნდა ვაკრიტიკებდეთ ყველა პოლიტიკოსს, ქვეყნის პოლიტიკას, ეკონომიკურ მდგომარეობას (რომელიც დღითიდღე უარესდება - ჩემი აზრით) და ე.შ (შერქმეულ) საზოგადო მოღვაწეებს, რომლებსაც ერთი ადგილის განძრევა ყველაზე მტად ეშინიათ.დღეს ამ სასწავლებლებში უნდა ვეძებოთ გზები იაფი და ხარისხიანი (შეძლებისდაგვარად) სწავლისკენ.დღეს უნდა ვუთხრათ რუსთავი 2-დან დაწყებული მაესტროთი დამთავრებული ყველა სატელევიზიო არხს, რომ მათი დრო წავიდა... ჩვენ აღარ გვინდა ნაგვის მირთმევა.

და რატომ? იმიტმო, რომ ნ ა გ ა ვ ი ა.

დღეს ჩვენ თუ არ ვთქვით უარი ნაგავზე ხვალ ჩვენ დავემსგავსებით ნაგვებს.


და რატომ დღეს?

დღეს არის მთავარი და დღეს არის ამის საშუალება.ჩვენი, ახალგაზრდების როლი ხშირ შემთხვევაში იკარგება და იკარგებოდა ყოველთვის თუ აღმოსავლეთ ევროპის მაგალითს ავიღებთ.პირველი რა საშიშროებაზეც ვსაუბრობ ეს არის ომი. ომის დროს არავის არ ახსოვს არც კანონები და არც გეგმა აქვთ ქვეყნის განვითარების. პირველი რაც ხდება ქვეყანა გადადის სრულ ყაზარმულზე და ხდება "ჯარული" (http://www.youtube.com/watch?v=fNTXE0r9Ezg).მგონი არცერთ სტუდენტს არ გაახსენდება "სწავლის ალტ. გეგმები" იმ დროს როცა მისი სასწავლებლის წინ ტანკი იდგება. მითუმეტეს სხვა ქვეყნის ტანკი.არც პოლიტიკოსები მოიკლავენ თავს ქვეყნის განვითარებაზე ფიქრით.და არც მე მოვიკლავ თავს თუ თქვენ არ მოიკლავთ თავს იმიტომ, რომ ძალიან კარგად ვიცი რისი გამკეთებლებიც ხართ.


მე მჯერა ახალი ადამიანის.

მე მჯერა ახალი უფრო ჰუმანურად მოაზროვნე, უფრო შემწყნარებელი, უფრო მგრძნობიარე ადამიანის ვიდრე ჩვენ.

და არა, საბჭოთა - ზომბი და კაპიტალიზმის - მონა ადამიანების.

და თუ თქვენ არ გინდატ დაემსგავსოდ ადამიანებს, რომლებიც სხეულზე ადრე მოკვდნენ იფიქრეთ და გააკეთეთ რაც შეგიძლია მეტი... მეტი კეთილდღეობისთვის.

N#1, 01.2011
რუმი პეტრიწი

0 Comments:

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home