"როგორ შეხვდით შობა-ახალ წელს?" (უცნობი თვითმხილველიაშვილი N#1)

"როგორ შეხვდით შობა-ახალ წელს?" 

რთულია, როდესაც შვილისთვის ვერ შოულობ პურის ფულს.
შეუგუებლად რთულია, როდესაც იგივე პურს, იგივე საყვარელი ადამიანისთვის ვერ შოულობ ახალ წელს.
ახალ წელს - დღეს როდესაც ყველა, თვითოეული ქართველის ოჯახში პურ-მარილი და არა მარტო ეს უკანასკნელია გაშლილი.
შენ კი დგახარ სიცივეში, შეურაწყოფილი და ხელს იშვერ - იშვერ ფინანსური დახმარებისთვის და სულიერი ხმარებისთვის.
სახლში გელოდება მშიერი შვილი, რომელსაც მისი მეზობელი ბავშვივით სურს გულწრფელად ისროლოს და ააფეთქოს "სალიუტები" და ასევე გულწრფელად და აფეთქებით შეხვდეს ახალ წელს.
მაგრამ შენ - მის მშობელს არ გაქვს მისთვის გაურკვეველი "საშუალება".
შენ, შენი შვილის ბავშვობისთვის, 31 დეკემბერს მიდიხარ მიწისქვეშა გადასასვლელში და ყიდი: ბუშტებს, მზესუმზირას, მიწის თხილს...
მხოლოდ იმიტომ ხვდები ახალ წელს მიწის ქვეშ, რომ ახალ წელს შენი შვილი მშიერი და მოწყენილი არ შეხვდეს...
შენ გცივა, გშია, ტირი…

...ტირი დახეთქილი ბუშტებისთვის, ურნაში ჩაყრილი მზესუმზირისთვის, შეურაწყოფისთვის..., რომელსაც სინათლის, პოლიციის და ევრო სტანდარტული ქალაქის - თბილისის მერის მიერ გამოგზავნილი 35-40 წლის შავ სათვალიანი, ვერცხლისფერ ჯიპიანი თანამშრომელი გაყენებს..., რომლის შვილი მხოლოდ იმიტომ არის შენ შვილზე "გამძღარი, რომ ის შენ გირტყამს...

მას სხვა ურტყამს, სხვას სხვა N2 ურტყამს, სხვა N2-ს სხვა N3 და ასე გრძელდება... შენ კი ისევ შენი შვილისთვის ტირი...

დაფუძნებულია რეალურ ფაქტებზე
 

N#1, 01.2011

უცნობი თვითმხილველიაშვილი